sahane pazara donusen protesto

olay hollanda'da yasaniyor.

egitimdeki butce kesintilerine karsi grev ve protesto yapilacaginin haberi veriliyor.
ben de diyorum ki, neden gitmeyeyim ki bakalim medeni bir yerde protestolar nasil gerceklesiyor.
bir cuma gunu okulun onunden kalkan otobuslerle den haag'a yola cikiyoruz.
duzlukleri (dag tepe yok arkadaslar o yuzden sadece yol asabiliyoruz) astiktan sonra otobusun park edecegi alana geliyoruz. herkes otobusten iniyor ve protestonun olacagi alana yurumeye basliyor. bir 15-20 dakika ormanlari asarak minik bir okul gezisine cikmiscasina ilerliyoruz. sanki hocalar musambalari yere serecek fantalarimizi icecegiz, arkadaslarla da onceki senelerde ust donemlerde yasanan cinsellik dolu okul efsanelerini dinleyip sasiracagiz. hava ruzgarli ve yagmurlu olmasa abi plastik top getirdik mi yoksa su marketten bi pembe top almaz miydik diye sorulsa kimsenin garipsemeyecegi bu yuruyusun sonunda cimlik bir alana geliyoruz.

arkadaslar alana bir sahne kurulmus. insanlar getirilen catering tentelerinin altina girmis cay ve waffel aliyor. acikan arkadaslar bir sandvic tentesi yok muydu diye saskin gozlerle tenteleri suzuyor. sandvic kelimesini duyunca tadim kaciyor. sen bak ben suralardayim diyerek battigim camurdan alani seyir eyliyorum. arkadaslar ortamin bilkent mayfest olmadigini sadece insanlarin elinde yagdanlik olmamasindan ayirt edebiliyorum. sahneye bir grup cikiyor. lady marmelade soyluyorlar. moulin rouge mu izliyoruz mubarek, protestoya geldik. iki gaviscon bir sut sisem bir baretim eksik buraya eglenmeye mi geldik diye diye dusuncelere daliyorum. arkadasim sandvic bulamadigi icin yanimda aldigi waffle'i kemirmeye basliyor ve sahnenin onune dogru gidiyoruz.

protesto saati geldiginde sahneye bir adam cikiyor. adamin uzerinde yesilli mavili morlu renkli bir takim. gozlerinde beyaz kemik gozlukler. saclar itinayla jolelenmis. sahane pazar izledigimin nostaljsiine kapilarak dus almamis olmayi garipsemeye basliyorum (citation*).  elcin sahane pazara sikistim sen neredesin, bu an'i nasil paylasamayiz diye dusunuyor ve bu hissiyati asla aktaramayacagim avrupali cevremle sahneye cikan konusmacilari dinlemeye basliyoruz. ben son 1 yilda geldigim B1 seviye felemenkcemle cikan konusmacilari tabi ki anlamiyorum. bir bucuk saatlik bu surreal deneyim bitince otobusumuze donuyoruz ve amsterdam'a geliyoruz.
ben kafa karisikligimla harcadigim zamana da biraz uzulerek eve gidiyorum.
hikaye burada son buluyor.



sevgiler