Finlandiyanin kuzeyindeki Oulu sehrinin deniz kenarindaki Nallikari camping alanindan 50 PhD kampuse gitmek icin her sabah servis bekliyoruz. En son servisle okula gitme anim Keciorende liseye giderken oldugu icin tatsiz flashbackler yasiyorum. Neyse. Otobusu surmeden once servis soforu her sabah mikrofon elinde koridora kadar geliyor ve onumuzdeki 10 dakikalik yolculuk icin kritik bilgiler veriyor; once adini ve soyadini soyleyip kendini tanitiyor, sonra yolculugumuzun yaklasik olarak 10 dakika surecegini soyluyor ve hepimizden emniyet kemerlerimizi baglamamizi istiyor. Ve bir hafta boyunca bu rituel boyle devam ediyor.
Bense sonlara dogru artik icimden soyle diyorum; Cagla bagimsizdayim gel artik.

Kalabalik bir Oulu aksami. 

Alakasiz bir side note: Gecenlerde bir konferansta sunum yapacagim. Bildiginiz gibi benim doktora projemin konusu wearables. MEGER BEN BIR YILDIR BU KELIMEYI YANLIS TELAFFUZ EDIYORMUSUM. Sunumu yapmadan once cok sevgili supervisorumla kahve icip muhabbet ederken alakasiz bir BY THE WAY  girisi yapip bu konuya parmak basti. 'DO NOT TAKE IT WRONG BUT..' diye girince ben dedim aha ne geliyo bu sefer. 'viirible degil veareble olacak o' dedi. Bir yildir viirible dedigim her cumle meger akortsuz keman sesi etkisi yaratiyormus haberim yok.