7 Nisan 2018 Cumartesi

Tutorial 1: How to use "KINA GECESI" to create a fully immersive virtual reality?

Oncelikle sunu soyleleyim, eger liseyi aciktan okusaydim bana tek kaybi Gulsahi tanimamak olacak bir lise hayatim oldu. Liseden sonra gorustugum insanlarin sayisi da bir iki kisiyi gecmez. Herneyse, liseden tanidigim bu insanlardan birisi de x kisisi, anonymity sini korumak adina kizin ismine elma diyelim. Liseden sonra bir kere filan gormusumdur. Onun disinda ne facebooktan ne instagramdan takiplesiyoruz, galiba kizin hesabi da yok emin degilim. Ama demek istedigim sosyal medyadan da hicbir etkilesimimiz yok. Birbirimizin hayatina dair bir sey bilmiyoruz ve merak da etmiyoruz. 

Gecenlerde telefonuma bir mesaj geliyor 3 ‘m’ li canimmmm la basliyor mesaj. Fotografindan kizin elma oldugu belli ve ben sesli bir sekilde diyorum ki WTF. Neyse iste bana yenge muhabbeti yapiyor ‘ay vallahi buralarda yasanmaz artik, sen gittin kendini kurtardin’ li. Ben de bir klasik olarak ‘ben de Amsterdama gelicem de gezmeye, kalicak yerler cok pahali, bi de sana sorayim dedim’ girisi bekliyorum.  Fakat kiz plot twist yapip beni KINASINA CAGIRIYOR. Kendimi adeta ortam kalabalik gorunsun diye davet edilmis bir figuran gibi hissediyorum. O tarihlerde Ankara’da olmayacagimi soyleyip elmayi tebrik ediyorum. Fakat galiba pembe kalpler ve dans eden kadinlar emojileri gondermemi bekleyip literally 10 yildir gorusmedigim birinin mutlulugunu ‘qiziiimmm cok mutlu olduuumm’ diyerek paylasmadigim icin benim ona trip attigimi dusunuyor ve asagidaki diyalog yasaniyor:



Mesaji okuyorum, bir kez daha WTF diyip konusmayi usulca arsive kaldiriyorum. Biramdan bir yudum daha alip masadaki muhabbete kaldigim yerden devam ediyorum. 
















1 yorum:

  1. Hiç düşündün mü elma buraları okur mu diye? Bunları görüp ya hesap sorarsa?

    Rumuzumu solucan olarak belirledim.

    YanıtlaSil