Korkunc Osdorp deneyimi ve ardindan gelen uzucu evsizlik surecinin ardindan artik insan gibi yasamaya baslamamla dedim ki artik kendime ceki duzen vereyim. Spora baslamaktan bahsediyorum, evet. Amsterdamdaki en sevdigim klubün hemen yani basinda bir de spor salonunu var ve yeni evime bisikletle yalnizca 5 dakika uzaklikta. Daha ne olsun. Gittim yazildim. Spora geri donus yaparken biraz gaza gelmis olucam ki dakika bir gol bir LAPS diye crosstraining dersine dalivermisim. Bir anda bi yildir spora dair hicbirsey yapmadigim kendi gozumden kacmis olacak. Neyse. Minik bi grubuz, guzel basladi ders. sonra barfiksli bi kisma geldik. grup 5 e ayrilarak herkes sirayla ayni anda farkli seyler yapip bir sonrakine geciyor, iste dumbell sonra plank filan. Digerleri yine nispeten kolaydi ve ben barfiksten götüm götüm kaciyordum. Sira bana geldiginde yuzumde aci bi gulumsemeyle ekipmana yaklastim.
 |
| Bahsettigim duzenek iste su arkadaki. |
Tahta bir blogu basamak olarak kullanarak bara tutunup barfiks cekmem lazim. Zorlananlar icin de kolaylik olsun diye bara elastik bi bant asmislar. Ayagini bantin ortasina basarak asiliyorsun, bant tension sagliyor ve kendi agirligini yukari cekmen kolaylasiyor. Trainerin yardimiyla ayagimi banta asip diger bacagimi da oburune dolayarak kendimi yukari cekmeye basladim. tabii ki de 3 kereden sonra yorulmustum ve ayagimin yere degmesi gerekiyordu. Fakat tension fazla oldugu icin ayagim tahta bloga yetismiyordu. Bara asili kaldim oyle bayrak gibi. Trainer de baskalariyla ilgileniyor, seslenicem fakat gücüm yok. Kendimi biraksam diger tahta bloga koseleme girecegim, cok belli. Saatler gibi suren o bikac saniyenin sonunda trainer ile allahtan goz kontagi kurabildim ve yalvarir bakislarim karsiliginda sagolsun imdadima kostu. Yoksa orda bayrak gibi daha ne kadar asili durabiliridm bilmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder